Gedichten en Gedachten

FREE is het project dat op hippiefestival 09 het licht zal zijn.
FREE is de naam van het langste gedicht ter wereld dat
op 4 en 5 juli aanstaande buiten de waterpoort geboren zal worden.
FREE wordt geschreven op linten die aan elkaar geknoopt of gestikt zullen worden.
FREE staat open voor alle talen en alle culturen.

Het gedicht begint met een regel:

FREE your heart for the rest will follow..
FREE your dreams the rest will grow
FREE your soul for the rest will flow

Je kunt hier een algemene gedachte of een gedicht laten plaatsen, of Ro's gedicht aanvullen.

VRIJHEID

kan je me vertellen

wat vrijheid werkelijk is ?

is jouw vrijheid ook de mijne ?

weet jij wat ik nodig heb ?

iedere ziel weet het beste

voor zichzelf en

laten we dat respecteren

van elkaar

zo wil ik denken en dromen

over werelden die even uniek

zijn als de jouwe en

evenveel waarde en waarheid

bevatten als de jouwe

want ieder is uniek

in zichzelf

zo wil ik dansen langs

golven van klank en licht

zichtbaar en onzichtbaar

die mijn gevoel en oren strelen

en mij dichter brengen

bij mijzelf en de wereld

zo wil ik kleuren beleven in

mijn eigen expressie en kleding

die mijn identiteit benadrukken

waardoor ik kan zijn

die ik in weze ben

organisch en spiritueel

zo wil ik ongeremd proeven van

aardse en hemelse zaken

ook voor mij bedoeld

maar gekleed in ’n eigen jasje

om die vreugde te genieten

van eigenheid en het zelf

zo wil ik eigen keuzes maken

zonder verlies van

rekenschap, juist dan

door Echte vrijheid is

er het betere besef van

de verantwoordelijkheid

want iedereen is ook deel

van dat grote geheel

immers wij allen zijn één

en vier je ook de waarden

van anderen als

zijnde de jouwe

samen zullen we

vrij zijn in onze uniciteit

en om onszelf te

kunnen realiseren:

ons enige doel

VRIJheid

in ÉÉNheid

Hier en Nu !

[P. Corneille, 11 juni 2009]

Hier in Nederland, in het Westen, leven we niet in oorlog. We denken nauwelijks aan de mensen die in oorlog leven, we leven in welvaart.

Maar hoe gelukkig zijn we?
Leven we niet ontzettend langs elkaar heen? Een groot deel van de mensen hebben een uitgebreid sociaal netwerk van familie, vrienden en kennissen. Maar er zijn ook veel mensen die dat niet hebben.

Kijken we wel genoeg om naar elkaar?
Ik denk dat we steeds meer op ons eigen eilandje blijven zitten. Die gedachte zegt uiteraard iets over mezelf. Ik vind het ook vaak genoeg eng om op iemand af te stappen, of in contact met anderen te zeggen wat er speelt in mijn gevoel. Het is veel gemakkelijker om oppervlakkig te blijven. Tv helpt om niet meer zo veel te voelen, en internet helpt om op je eilandje te blijven zitten. En we laten het gebeuren omdat we niet goed weten hoe het ook anders kan. Ik heb de wijsheid niet in pacht, ik weet het ook niet. Maar ik heb hoop. In de eerste plaats hoop voor mezelf, dat ik zelf leer om meer van hart tot hart contact te maken. En ook hoop voor de gemeenschap, voor de mensen want ik zie om me heen dat de behoefte aan echt contact groeit en dat mensen elkaar meer tegemoet treden. Aan haat en nijd en afwijzing heb je helemaal niks. Dat heb ik zelf door schade en schande ondervonden. Ik voel me rot als ik een hekel heb aan iemand. En als ik die persoon accepteer zoals die is en een keuze maak of ik die wel of niet in m'n leven wil hebben, dan kan ik veel beter omgaan met verschillen in mening en houding. Keuzes maken, in met wie je wel en niet wil omgaan, in het vormen van een mening, en ook in het pad dat je kiest voor de toekomst, is durven te leven. Op mijn veertigste durf ik dan eindelijk steeds meer kleur te bekennen en te ZIJN.

Het hippiefestival biedt een mogelijkheid voor mensen van alle leeftijden, in alle soorten en maten, om contact te maken met elkaar. Op zijn minst om jezelf te zijn, je mag er immers zijn! En gewoon om te genieten van de muziek en de mensen om je heen. Ik hoop dat alle Gorcummers even komen kijken.

Donna